Zwavelaars

Een paar weken geleden was er een grote verkeerscontrole in Almere. Er werd natuurlijk gekeken of bestuurders teveel gedronken hadden. Ook de technische staat van de voertuigen en of er belastingschuld was werd onderzocht. Opmerkelijk was het bericht dat een 34 jarige man uit Zeewolde een auto bleek te hebben met een gemodificeerde uitlaat (“brulpijp” genoemd in het artikel) waardoor er maar liefst 134 dB geproduceerd werd. Nu is 120 dB de pijngrens en waar 134 dB mee te vergelijken is... Waarschijnlijk meer lawaai dan een startende Concorde op een paar meter afstand. De bestuurder zal er waarschijnlijk niets van gemerkt hebben; Die was toch al doof door de muziekinstallatie in zijn auto.

De gekko had thuis een heel verhaal verteld over de tunnel van het Licht die sappige motjes naar hem bracht. Niet iedereen had hem geloofd. Na het nodige praten was het hem gelukt om vier andere gekko's mee te krijgen. Vier potentiële gelovigen die vanavond met hem optrokken.
Dezelfde muur. Dezelfde plaats. Hij had zelfs dezelfde bewegingen gemaakt als gisteren om de god van het witte licht gunstig te stemmen maar tot nu toe was er geen tunnel van wit licht te zien. De andere vier gekko's begonnen te morren...

Onze vakantie op La Palma hebben we doorgebracht in een leuke bungalow met uitzicht op de Atlantische Oceaan. 's Avonds kwamen gekko's kijken of er nog insecten waren. Ingrid had deze beestjes nog niet eerder zo goed kunnen bekijken. Ik gebruikte mijn zaklantaarn om er een beter zichtbaar te maken. Al heel snel, ging een motje richting de lichtplek op de muur waar de gekko zat. Ik liet de lichtbundel net voor de gekko staan. Binnen een minuut zat het motje op die plek en werd door de gekko opgegeten. Binnen een paar minuten onderging een tweede motje hetzelfde lot. Ik vond dat ik toen wel weer genoeg in de natuur ingegrepen had en doofde de zaklamp.

Afgelopen maandag was de sleuteloverdracht van het nieuwe huis. Op maandag 3 maart is de verhuizing compleet.

Drukke dagen...

Nu ik de afgelopen maanden elke dag met de auto heen-en-weer reis tussen Rotterdam en Amsterdam, ben ik door het langdurig in de file luisteren naar de radio niet alleen helemaal op de hoogte van alle nieuwsfeiten maar ook van de ontwikkelingen in de muziek. Wat dat laatste betreft was ik hiervoor vaag op de hoogte van het bestaan van Amy Winehouse. Eigenlijk het enige dat ik wist was wat er in de media over haar drankgebruik gezegd werd. Bijvoorbeeld dat ze klaarblijkelijk stomdronken op het podium stond. Wat ze precies zong, wist ik eigenlijk niet. Tot onlangs. Het begon met “Back to Black” en “Valerie”... Wat een stem! Als je niet beter wist zou je zeggen dat er een doorleefde zwarte soul-zangeres aan het werk was, niet een frêle, jonge, Britse zangeres. Niet voor niets willen vele grootheden uit de populaire muziek, van Prince tot Paul Webber en George Michael graag met haar werken.

Ik moet echter steeds denken dat het wellicht allemaal maar heel kort gaat duren. Dat ze ergens in de naaste toekomst niet alleen teveel drank tot zich neemt maar ook andere middelen. Dat Amy Winehouse voor de laatste keer het nieuws haalt, als ze ergens dood gevonden is. Ik hoop het niet. Ik hoop dat de ontwenningsklinkiek (waar ze ondanks “Rehab” toch heen gegaan is) zal werken en ze nog lang mooie muziek zal blijven maken.

Op de dag dat de politie geen snelheidscontroles deed,waren er veel minder files tijdens de spits.

Ik wens alle bezoekers van Zwavelaars een goed en gezond 2008 toe!

In de TV-reclame van de Brise Scented Oil brander wordt gezegd: “En als de olie is opgebrand, gaat de vlam vanzelf uit!”

Hoe is het mogelijk!

De potentiële koper van mijn huis was de afgelopen weken niet of nauwelijks meer bereikbaar; “Hij is in het buitenland” vertelde een “zaak waarnemer” mijn makelaar. Raar. In Nederland zijn meer mobieltjes dan mensen. Mobieltjes die meestal ook in het buitenland werken. Of je moet diep in de bush zittten. Of ergens anders waar mobieltjes niet toegestaan zijn. Zoals een ziekenhuis. Of een gevangenis.

Raar, dat je naar een huis komt kijken, de vraagprijs wilt betalen en vervolgens niets meer van je laat horen.

Hoe dan ook, een andere belangstellende die het huis al een keer gezien had, is nog steeds geïnteresseerd en komt deze week voor een tweede keer kijken. Volgens mijn makelaar is deze “zeer geïnteresseerd”. Een bezichtiging van iemand anders staat volgende week in de agenda. Die verkoop gaat dus wel lukken.

Geweldig! Mijn huidige huis is (in principe) verkocht! Er was nogal wat serieuze belangstelling en deze aspirant kopers willen er gewoon de vraagprijs voor betalen (die trouwens heel reëel was).

Vandaag is mijn bod op een huis door de verkoper geaccepteerd, zodat het nu vrijwel zeker is dat ik per 1 maart 2008 een stuk dichter bij mijn nieuwe werk ga wonen... Nu nog mijn huidige huis verkopen. Dat staat bijna een maand te koop en inmiddels zijn er al vier bezichtigingen geweest en staat er volgende week in ieder geval nog een op de planning. Mijn makelaar is positief gestemd en ik ook.

...is Zwavelaars begin augustus toch ongemerkt zes jaar geworden!

De teenslipper wordt in diverse landen wel “flip flop” genoemd, naar het geluid dat je hoort als er iemand met dit schoeisel voorbij loopt. Onlangs heb ik dit zelf weer kunnen constateren. Je hoort echt “flip flop flip flop ...”. Met wat inspanning is er ook nog “flop flip” van te maken maar de eerste vorm is wat blijft hangen. Waarschijnlijk omdat de “flop” een wat lagere klank heeft en het daardoor meer geschikt is als “laatste klank”.

Waarom zijn het eigenlijk twee klanken? Waarom is het geen “flip flip” of “flop flop”? De slippers zijn toch verder gelijk (op de links/rechts verschillen na, natuurlijk). Komt het omdat de mensen niet symmetrisch lopen en daardoor een voet meer belasten waardoor er twee klanken komen? Misschien doordat bijvoorbeeld het linker been wat meer kracht heeft en zodoende bijdraagt aan een ander geluid?

Vorige week heb ik naar de DVD Casino Royale (2006) gekeken; De eerste James Bond film met Daniel Craig als “007”. Een onderhoudende en zeker een van de betere Bond films.

Het verhaal speelt zich af aan het begin van de loopbaan van Bond, als hij net zijn “license to kill” heeft ontvangen. Zo bezien, zou het ergens aan het begin van de jaren 60 moeten afspelen, nog voor de eerste Bond-film, Dr. No uit 1962. Het is dan echter wel erg vreemd dat de film gewoon in het heden lijkt te spelen, met zaken als mobiele telefoons, laptops en de laatste modellen van Aston Martin en Ford Mondeo...

Op nu.nl

“'Vroeg opstaan niet gezond'
Uitgegeven: 6 september 2007 15:03

TOKIO - Generaties lang is gepredikt dat het goed zou zijn voor "den werkenden mensch" om vroeg op te staan. Maar uit wetenschappelijk onderzoek blijkt nu dat dat juist ongezond is.”

Ik ga het morgen gelijk weer in praktijk brengen, het is tenslotte goed voor mij.

Een nieuwe (?) trend wordt de afgelopen paar maanden hoorbaar in de metro. Het lijkt in sommige kringen niet meer voldoende te zijn om je muziek te beluisteren via een oortelefoontje. Heb je een mobiele telefoon, die ook muziek kan spelen, dan moet je dat ook iedereen laten horen. Met je mobieltje in de hand, laat je iedereen meegenieten van je muziek. Het zijn in het algemeen de donkere, jonge, Medelanders die dit doen. Is zo'n mobieltje en dit gedrag de nieuwe trend?

Meestal helpt het om gewoon te vragen of het niet uit kan. Als dat niet werkt, kun je eigenlijk alleen maar je eigen mobiele telefoon pakken en die lekker hard een luid klassiek nummer laten spelen.

Yep, na een stevige sollicitatie procedure heb ik per 1 oktober een nieuwe baan! Eigenlijk dezelfde functie als nu maar bij een bedrijf dat zeven maal zo groot is en waar de functie op een betere plaats in de organisatie hangt.

Door reeds geplande vakanties en nog te besteden vakantiedagen wel eerst heel september vrij en da's een heel mooi vooruitzicht.

Ik heb er zin an.
De baan bedoel ik.
En de vakantie natuurlijk.

Na onder andere die ervaring van vijf jaar geleden zou ik toch beter moeten weten maar ik ben er pas weer ingetrapt...

Ik heb nieuwe scheerkoppen nodig voor mijn Philips scheerapparaat. Die zijn na vele jaren toch echt aan vervanging toe. Winkels in de buurt hebben alleen maar exemplaren voor de allerlaatste Philips modellen, niet die van mij. Na vier winkels afgelopen te hebben, bracht Google mij direct bij Scheerkopppen.nl en daar zijn ze gewoon te bestellen en heb je ze binnen een week in huis.

Waarom ga ik eigenlijk nog naar een “normale” winkel?

Al eerder heb ik mij uitgelaten over de metro dienstregeling van de RET. De afgelopen weken ga ik maar met de auto naar station Slinge; Daar kun je tenminste elke 5 minuten richting CS en omgekeerd en daardoor zijn de metro's ook een stuk minder vol.

Afgelopen vrijdag stond de gehele dag RET-personeel bij enkele stations met lijsten in de hand de metrostellen te bekijken. Zo te zien om bij te houden hoe vol deze zaten. Wellicht naar aanleiding van klachten?

Briljant natuurlijk om dat op vrijdag te doen, de dag waarop het traditioneel een stuk rustiger is in de metro, Je moet er maar op komen! Zeker weten dat de resultaten van het onderzoek aantonen dat de klachten niet gegrond zijn aangezien het met de drukte echt wel meevalt.

Je ziet soms uitlatingen in de media van een Bekend Persoon waardoor je gaat twijfelen aan diens gezonde verstand. Net zoals Verbal Jam het vermoeden heeft dat Harry Mulisch begint te dementeren, lijkt Elton John al veel verder te zijn.

De oerfiets is helemaal hip in de VS.

Het is elk jaar hetzelfde. De leiding van de RET, waar je klaarblijkelijk alleen mag werken als je IQ niet hoger dan 55 is, heeft afgelopen weekeinde de vakantiedienstregeling weer in gebruik genomen. Dat is eerder dan de vakanties in deze “regio midden” ook werkelijk starten. De gevolgen zijn te raden. Aangezien de metro mijn station in de spits maar viermaal per uur aandoet, puilen de rijtuigen uit. Vorig jaar werden de metrostellen nog verlengd tot vier rijtuigen maar dat heeft men dit jaar maar achterwege gelaten. Het wordt dus proppen, de komende weken.

Natuurlijk is de datum van de overgang naar de normale dienstregeling weer zodanig dat er nog een paar weken volgens de vakantiedienstregeling gewerkt wordt.

Hoe verzin je het? Je moet toch echt wel helemaal gestoord zijn.

Al sinds vrijdag wat grieperig; Zware ledematen, koorts en moe waardoor ik bijvoorbeeld zaterdagavond al om 9 uur in bed lag om pas zondag om een uur of een in de middag op te staan. Voel mij niet echt ziek maar als ik gezeten heb, opsta en begin met lopen voel ik mij net 80. Het gaat gelukkig langzaam wat beter.

De nieuwe baas heeft besloten dat er teambuilding nodig is en dat er “dus” ook een aansluitende kookworkshop moet volgen. Nu is er met de sfeer in het team niets aan de hand. De mensen kennen elkaar goed tot erg goed, weten wat ze aan elkaar hebben en gaan zeer goed met elkaar om. Geen spanningen, gekonkel of het elkaar een voet dwarszetten. Een teambuilding lijkt mij dan ook compleet overbodig maar de baas denkt daar kennelijk anders over omdat het op zijn niveau wel degelijk noodzakelijk is.

Hoe dan ook, het worden weer de bekende sessies met als doel om “door elkaar” dingen te doen en natuurlijk het proeven van elkaars verkoolde gerechten.

Nederland is compleet ver-sjakiet (naar Sjakie, de geitenwollen sociale hulpverlener uit Flodder).

Om de korte vakantie in Parijs af te sluiten, besloten we om in een Italiaans restaurant vlakbij ons hotel te gaan eten. In de keren dat we er voorbij gelopen waren had het onze aandacht getrokken door het verzorgde uiterlijk en de menu kaart.

Toen we aankwamen, rond 9 uur, was het rustig. De tafeltjes buiten waren allen voorzien van een “gereserveerd” bordje. Jammer, aangezien het nog heerlijk weer was. Toen de eigenaar onze teleurstelling zag, bleken we echter een vrije keuze te hebben uit elk gereserveerd tafeltje. We gingen zitten en begonnen het menu en de wijnkaart te bestuderen. Met onze ober raakten we spoedig in een leuk maar moeizaam gesprek: hij sprak slecht Engels en Frans met veel Italiaans.

Al snel kwam er een grote Citroën C6 aangereden. De chauffeur deed de deuren achter open en een man en een vrouw stapten uit. Ze werden enthousiast ontvangen door iemand die al in het restaurant zat. De eigenaar van de zaak sprak in snel Frans met onze ober. Ik verstond iets van “minister”. Een Franse minister die hier kwam eten? De aandacht verschoof in ieder geval snel naar deze nieuwkomer. Niet lang erna, kwamen kort na elkaar twee BMW's aanrijden. De bestuurders ervan zagen eruit als body guard of de eigenaar van een bordeel; Getraind lichaam, donkere kleding, strenge blik en nèt dat uiterlijk dat doet vermoeden dat het geen doorsnee zakenman is. Na een kort oponthoud aan een tafel buiten, verdwenen ze in het restaurant.

Inmiddels waren wij druk aan het speculeren wat de banden waren tussen de minister, de eigenaar van het restaurant en de onderwereld figuren. Enkele andere tafeltjes buiten waren ook bezet geraakt door toevallig passerende toeristen die ook niet gereserveerd hadden.

Weer tien minuten later stopte een taxi en stapten twee jonge vrouwen uit die ons eigenlijk het meest deden denken aan dure call girls. De wat vreemde ontmoeting met de jonge man, die uit het restaurant kwam lopen toen hij de dames uit de taxi zag stappen, ondersteunde die gedachte.

Niet lang erna scheurde een pizza-bezorger op zijn brommer langs het restaurant, zette zijn bromfiets neer en liep het restaurant binnen. Hij had geen pizza bij zich. Raar. Na vijf minuten vertrok hij weer zonder verder iets bij zich te hebben. Hij maakte een grote bocht en stopte bij een auto iets verderop. Het raampje van die auto ging open en er stapte iemand uit. De pizza-bezorger verdween even in de straat, buiten ons gezichtsveld om even later weer zichtbaar te worden en vervolgens voorgoed uit het zich te raken.

Onze fantasie maakte inmiddels overuren. Was hier een restaurant van de maffia in Parijs aan het werk? Geld wit wassen? Corrupte politici? Call girls? Je maakt nog eens wat mee in Parijs.